In de Metaal en Techniek zijn stakingen voor goede arbeidsvoorwaarden en loon vaker aan de orde geweest. Zo zijn er al werkonderbrekingen geweest voor de Tweede Wereldoorlog binnen de deelsectoren zoals electriciens, verwarmingsmonteurs en metaalbewerking. Echte grotere bedrijfstakstakingen georganiseerd door CNV Metaaltechniek zijn geweest in:

1919: In dit jaar bleek de loonkwestie bleek het struikelblok. Daarom werd te Rotterdam op 8 maart een ultimatum gesteld dat indien de Metaalbond niet akkoord ging met de gestelde eisen op 17 maart in Amsterdam een staking uit zou breken. De Vereeniging van Bazen en Werkmeesters verklaarde zich solidair. Tweede Kamerleden en een gemeenteraadslid poogden te bemiddelen maar de possessie die de Metaalbond deed werd door de stakers op 4 april verworpen. Later werden meer concessies gedaan en werden voor Amsterdam hogere lonen en de 48-urige werkweek ingesteld. De meeste bonden wensten de staking nu te beëindigen met uitzondering van de Landelijke Federatie van Metaalbewerkers. Ook de stakers zelf bleken zeer verdeeld. 1224 stemden voor beëindiging; 1116 (48%) tegen. Volgens de patroons werd er in 23 bedrijven door 5470 man gestaakt. In totaal 30 dagen gestaakt.

1992: Vakbonden kwamen in het geweer tegen het plan om per ziekmelding 1 snipperdag in te moeten leveren. Na de staking bleef van dit plan over dat men die dag pas bij de tweede ziekmelding kwijt zou raken en pas als het algehele ziekteverzuim niet zou dalen.
Er werd in totaal 10 dagen gestaakt.

1999: Werkonderbrekingen werden gehouden in het kader van de CAO-onderhandelingen voor de metaalnijverheid, over de loonsverhogingen. Daarnaast zijn er ook demonstratieve actievergaderingen gehouden bijvoorbeeld op 2 maart 1999 toen 3500 mensen in het land bijeen kwamen. Feitelijk duurde het 1 dag.

2001: De vakbonden eisten een loonsverhoging van twee maal vier procent en twee keer duizend gulden gratificatie en daarnaast dat overwerk vrijwillig zou blijven. Na een eindbod van werkgevers werden op 7 februari 2001 de onderhandelingen afgebroken. Daarna werd in totaal 21 dagen gestaakt (4-weken) via een estaffettevorm. Op 2 april 2001 werd een resultaat bereikt en het akkoord aan de GTI-stakers in Bunnik voorgelegd.

2008 : Na de voorgaande jaren gematigde loonontwikkeling te hebben afgesproken, kwamen cao-partijen in januari 2008 niet echt tot afspraken. De onderhandelingen werden door vakbonden afgebroken en het kwam na 22 februari 2008 in verschillende bedrijven tot stakingen. Vlak voor pasen werd er een principe-akkoord gesloten. Een cao van 22 maanden voor de metaaltechniek met én een goede loonsverbetering, én reële beloning voor vakmanschap. In totaal zijn er ruim 4-weken gestaakt via een estafettevorm.